Griezelen we op 31 oktober eigenlijk wel om de juiste redenen? De commercie heeft er een Amerikaans feest van gemaakt, maar de ware oorsprong van Halloween ligt veel dieper.
Het is het verhaal van Samhain, de Keltische oudjaarsavond die het definitieve einde van de oogsttijd markeerde. Een overgang van het goudgele zomerlicht naar de donkere, kille winter.
Voor de Kelten, die leefden op het ritme van de maan, was dit de nacht waarin de sluier tussen onze wereld en het hiernamaals flinterdun werd.
De geesten van overleden dierbaren kwamen thuis en kregen voedsel voor de deur. Maar om de boze geesten te misleiden en weg te jagen, vermomde de bevolking zich met angstaanjagende maskers. De basis van onze verkleedpartijen was geboren.
Paus Gregorius IV vond dit heidense spektakel destijds maar niets. In het jaar 835 greep de kerk definitief in om het feest te kapen en te kerstenen. De Keltische avond van 31 oktober werd omgedoopt tot All Hallow’s Eve (Halloween). Het Keltische Nieuwjaar op 1 november werd Allerheiligen, en op 2 november volgde Allerzielen om specifiek alle overledenen te herdenken.
Rond deze dagen zien de dodenakkers er betoverend uit, opgelicht door ontelbare lichtjes en opgesierd met kleurrijke chrysanten. Juist in die serene, gloeiende setting komt dat flinterdunne contrast tussen leven en dood weer prachtig tot uitdrukking. Het herinnert ons eraan dat de grens tussen toen en nu nooit helemaal dicht is.
Dus als je deze week de kaarsen aansteekt, weet dan dat je meebeweegt met een eeuwenoud natuurritme. Een fijn griezelweekend!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten