De magie van de oneindige 36-jarige cyclus (2)


Eens in de 36 jaar vindt er een conjunctie plaats tussen twee specifieke hemellichamen: de samenstand tussen Saturnus en Neptunus. Deze gebeurtenis brengt steevast spraakmakende veranderingen teweeg in de structuren hier op aarde. Het jaar 2026 hebben we een aantal maanden al in ogenschouw genomen, maar ook in het verleden was het niet anders.
 
In de astrologie en de geschiedfilosofie staan deze twee buitenplaneten bekend als de ultieme imperiumcyclus. Ze symboliseren de botsing tussen de harde realiteit en de grenzen van Saturnus aan de ene kant, en de idealen, illusies en grenzeloosheid van Neptunus aan de andere kant. Vaak wordt Rusland met deze cyclus in verband gebracht. Dat is niet verwonderlijk, aangezien dit het grootste land ter wereld is, met vele etniciteiten en een geschiedenis die getekend is door chaos, idealisme en dictatuur. De enorme omvang en het bereik van het land fungeren als een perfecte aardse spiegel voor de dynamiek tussen deze twee planeten.
Naast deze kosmische synchroniciteit speelt ook de kracht van Pluto een cruciale rol in dit verhaal. De planeet van de transformatie en de machtsstrijd op het wereldtoneel draait in 248 jaar om de zon en oefent diepe invloed uit op ons aardse vlak.

(2) Versnippering en strijd in de middeleeuwen


We vervolgen onze reis in het jaar 1059, waarin onder de samenstand van de planeten Saturnus en Neptunus de ridders en de kruistochten vastere vormen kregen. Het Rijk van Kiev raakte in deze periode opgedeeld onder de zonen van grootvorst Jaroslav de Wijze, waardoor een interne broederstrijd uitbrak. De centrale macht versnipperde. Datzelfde jaar markeerde tevens de geboorte van een nieuwe pauselijke macht; na een interne revolutie binnen het Vaticaan bepaalden voortaan uitsluitend de kardinalen de keuze voor een nieuwe paus.


Het volgende omslagpunt diende zich aan in het jaar 1095, tijdens een nieuwe conjunctie. De legendarische Spaanse ridder Rodrigo Díaz de Vivar, beter bekend als El Cid, veroverde na een maandenlang beleg in mei 1094 de strategische stad Valencia op de Moren, waarna hij de absolute heerser van de regio werd. In exact deze periode vond ook de stichting van het bisdom Zagreb plaats, wat direct gepaard ging met de bouw van de grote kathedraal in deze Kroatische stad.


In 1131 smeedden de Normandiërs, de nazaten van de Vikingen, een machtig en gecentraliseerd rijk in het mediterrane zeegebied. Het Koninkrijk Sicilië werd het nieuwe, bruisende culturele kruispunt van Europa. Ondertussen stierf in Noorwegen de kruisvaarder en koning Sigurd. De geordende, saturnale staatsorde veranderde daar direct in een complete anarchie, wat uitmondde in een burgeroorlog die meer dan een eeuw zou aanhouden. Neptunus toonde zijn vernietigende waterkracht in de Lage Landen door Zeeland met een zware stormvloed in diepe rouw onder te dompelen.

In het conjunctiejaar 1167 trilde de bodem onder de absolute macht van de Rooms-Duitse keizer Frederik Barbarossa. In Noord-Italië vormde zich de Lombardische Liga. Een vastberaden verbond van Italiaanse steden dat in opstand kwam tegen de dwingende wetten en belastingen van de keizer. Barbarossa reageerde met de harde hand van Saturnus en trok met een gigantisch leger op naar Rome. In de bloedige Slag bij Monte Porzio vernietigde hij het Romeinse leger, waarna de muren van de pauselijke stad het moesten ontgelden. Het leek een totale overwinning, maar direct daarna sloeg het onzichtbare gif van Neptunus genadeloos toe. Een plotselinge, vernietigende ziekte raakte het keizerlijke kamp. Duizenden soldaten en edellieden stierven binnen enkele dagen, waardoor Barbarossa gedwongen was halsoverkop naar het noorden te vluchten. De kosmos liet zien dat zelfs de machtigste keizer niet opgewassen was tegen de onzichtbare krachten van de natuur.


Onder invloed van de neptunische energie bleef het een spiritueel ideaal om Jeruzalem te bevrijden, maar Saturnus liet dit door harde politieke en financiële spelletjes volledig ontsporen. Dit leidde tot de beruchte plunderingen van christelijke steden zoals Zara en Constantinopel. Dit mondde uit in een van de grootste stadsbranden uit de Europese geschiedschrijving, waarbij meer dan honderdduizend mensen dakloos werden. We zijn dan aangekomen in het jaar 1203, waarin de dondergod Thor in mei van zich liet horen met een van de meest verwoestende aardbevingen in het oostelijke Middellandse Zeegebied. Het gevolg was een compleet ontwrichte samenleving. In de Lage Landen overleed in november graaf Dirk VII van Holland. Dit leidde direct tot de Loonse Oorlog, een bloedige opvolgingsstrijd die het graafschap Holland jarenlang in diepe chaos stortte.


Toch was er ook spektakel in 1239, het jaar vol achterkamertjespolitiek op het gebied van allianties en religies. De Universiteit van Oxford werd opgericht en de christenen heroverden de Spaanse stad Valencia op de islamieten. Dit zorgde voor een enorme machtsverschuiving op het Iberisch Schiereiland. Tegelijkertijd veroverde de Mongoolse strijder Batu Khan de vorstendommen in en rond Kiev. Met bruut geweld werd een complete beschaving, die exact 358 jaar toonaangevend was geweest, weggevaagd. Ook hier zien we de kosmische klok tikken; de duur van 358 jaar weerspiegelt bijna exact 10 cycli van Saturnus en Neptunus, en bijkans anderhalve omloop van Pluto. In de numerologie geeft de som van 358 het getal 7, het ultieme cijfer voor de spirituele en kosmische cyclus dat hier tot een heftig einde kwam. De steden werden platgebrand en het Mongoolse Rijk dijde verder uit.

De magie van de oneindige 36-jarige cyclus

Eens in de 36 jaar vindt er een conjunctie plaats tussen twee specifieke hemellichamen: de samenstand tussen Saturnus en Neptunus. Deze gebeurtenis brengt steevast spraakmakende veranderingen teweeg in de structuren hier op aarde. Het jaar 2026 hebben we een aantal maanden geleden al in ogenschouw genomen, maar ook in het verleden was het niet anders.

In de astrologie en de geschiedfilosofie staan deze twee buitenplaneten bekend als de ultieme imperiumcyclus. Ze symboliseren de botsing tussen de harde realiteit en de grenzen van Saturnus aan de ene kant, en de idealen, illusies en grenzeloosheid van Neptunus aan de andere kant. Vaak wordt Rusland met deze cyclus in verband gebracht. Dat is niet verwonderlijk, aangezien dit het grootste land ter wereld is, met vele etniciteiten en een geschiedenis die getekend is door chaos, idealisme en dictatuur. De enorme omvang en het bereik van het land fungeren als een perfecte aardse spiegel voor de dynamiek tussen deze twee planeten.

Naast deze kosmische synchroniciteit speelt ook de kracht van Pluto een cruciale rol in dit verhaal. De planeet van de transformatie en de machtsstrijd op het wereldtoneel draait in 248 jaar om de zon en oefent diepe invloed uit op ons aardse vlak. In negen korte verhalen draaien we als een hemellichaam door de eeuwen heen.


(1) De kosmische klok van de Noormannen


Onze reis van meer dan 1000 jaar laat zien hoe deze planetaire krachten synchroon lopen met de wetten van de numerologie. We starten de tijdlijn bij de Noormannen in Scandinavië. In die vroege periode bewogen Saturnus en Neptunus parallel met de trage omloop van Pluto. Binnen de numerologie weerspiegelt de duur van deze grote cyclus 252 jaar; de som van deze getallen geeft het getal 9, wat in de getallenleer staat voor de voltooiing van een tijdperk. Zeven opeenvolgende cycli van Saturnus en Neptunus brachten de Noordse wereld naar een breekpunt. De voorspelde chaos van Ragnarok werd werkelijkheid en luidde een grote transitie in, die in het historische jaar 1066 culmineerde in de Slag bij Stamford Bridge.


Het is fascinerend dat de IJslandse staatsman Snorri Sturluson deze kosmische klok later treffend omschreef in zijn literaire meesterwerk, de Edda. Hij merkte op dat sommige lichten stilstonden aan de hemel, terwijl andere een dwalende koers volgden. De vijf planeten die destijds met het blote oog zichtbaar waren, werden door de Noormannen direct gekoppeld aan hun goden, zoals Odin en Thor.

De expansiedrift van de Noormannen verlegde het wereldtoneel. Zweedse Vikingen trokken zuidoostwaarts en stichtten in het jaar 882 het Rijk van Kiev, waarmee zij de bestaande chaos omzetten in een strakke orde. Dit Oost-Slavische Rijk fungeerde maar liefst 358 jaar lang als de bakermat van een bloeiende cultuur, strategisch gepositioneerd aan de vitale handelsroute naar Constantinopel.

Als we vanuit die geschiedenis naar het heden kijken, zien we hoe de Russische president Vladimir Poetin er alles aan doet om Kiev met bruut geweld in handen te krijgen. Kiev was destijds de machtigste stad, en die historische herinnering is voor het huidige Kremlin veelzeggend. In zijn essay over de historische eenheid van Russen en Oekraïners bestempelt Poetin Kiev nadrukkelijk als 'historisch Russisch grondgebied'. Dit heeft niets te maken met een strijd tegen een nazi-regime; dat verhaal is pure desinformatie. Tegenover zijn eigen bevolking spreekt hij over een 'heilige plicht' om Kiev weer in te lijven. Onder dat mom wordt de Russische bevolking misleid, terwijl er aan het front zware offers vallen.

Aardbeienmaan

Als je straks omhoog kijkt zie je hem staan, de aardbeienmaan! Dit is de traditionele naam voor de volle maan van juni. Inheemse stammen noemden hem zo omdat dit het perfecte moment was om rijpe, wilde aardbeien te plukken. 

Echt roze of rood kleurt de maan trouwens niet, ze behoudt vanavond gewoon haar warme, goudgele gloed. Dus schrik niet. Het is dit keer wel een kleinere maan, want ze staat nu een stuk verder van ons verwijderd. Een micromaan dus! Om het extra bijzonder te maken, zie je met een beetje geluk ook nog een satelliet als een heldere stip voorbijglijden. Onze trouwe begeleider de maan is vanavond op haar allermooist!

Mysterie van het Ros Beiaard


Het meest ontzagwekkende verhaal uit onze geschiedenis begint op 24 juni. Het is de dag waarop Sint-Johannes de scepter zwaait en de sluier tussen onze wereld en de bovennatuurlijke dunner wordt. Het was op deze memorabele dag dat het Ros Beiaard het levenslicht zag. Kent u de legende van de Vier Heemskinderen nog? 

Pas-Bayard is een klein buurtschap van Oppagne,
een plaats dicht bij Wéris. De steen laat de hoefafdruk zien van het 
Ros Beiaard die met de vier Heemskinderen op zijn rug naar Durbuy sprong. 

In het epische epos van Reinout van Montalbaen (ca. 1350) maken we kennis met de broers Adelaert, Ritsaert, Writsaert en de onstuitbare Reinout. Aan hun zijde galoppeerde geen gewoon paard, maar een beest dat de natuurwetten tartte.

Het Ros was een huiveringwekkende verschijning: een kruising tussen een dromedaris en een draak, gehuld in de onkwetsbaarheid van een mythische eenhoorn. Met zijn reuzenkracht sprong hij over ravijnen waar geen leger hem kon volgen, en zijn adem was zo krachtig dat hij stenen kon verpulveren. Dat was geen toeval. Wie geboren wordt op de heilige jaardag van Johannes, is voorbestemd voor het onmogelijke en beschikt over krachten die het menselijk begrip te boven gaan.

De Magie van de Midzomernacht

Op 24 juni vieren we de geboorte van Johannes de Doper, een dag gehuld in de dampen van brandende vreugdevuren en eeuwenoude rituelen. Ooit was dit het absolute hoogtepunt van het jaar: de midzomerzonnewende, waarbij de zon op haar hoogste punt stond. Hoewel de kalender inmiddels is verschoven naar 21 juni, blijft de mystiek van Sint-Jan onveranderd.

Het is de dag waarop de bladeren draaien en de zon haar kracht begint te verliezen. Men zegt dat de hemelsluizen op deze dag dertig dagen regen - of zonneschijn - kunnen aankondigen. Terwijl de jeugd over het knisperende vuur springt voor geluk, vlechten jonge vrouwen kransen van veldbloemen in de hoop hun grote liefde te strikken. Sint-Jan is niet zomaar een heilige; hij is de machtige beschermer tegen de kwalen van de geest en het lichaam, van knellende hoofdpijn tot de diepste angsten.

Veranderende machten

Begin dit jaar deed ik op dit kanaal al kond van de maatschappelijke veranderingen, maar bovenal van het grote geopolitieke spel. De conjunctie van de planeten Saturnus en Neptunus op exact nul graden gaf aan dat er wel degelijk verschuivingen zouden plaatsvinden. En zo geschiedde: na een hegemonie van 109 jaar door de Verenigde Staten – die in 1917 met eenzelfde conjunctie begon – is dat tijdperk nu verleden tijd. Het Midden-Oosten, met Israël recht tegenover Iran, Pakistan en China, bepaalt nu wat er gaat gebeuren. Net als bij de planeten zijn in de numerologie de cijfers veelzeggend genoeg, met de 9 als sluitstuk: de voltooiing of afsluiting van een periode.

We zien een complete wijziging van de geopolitieke omstandigheden. Juist omdat Saturnus en Neptunus op exact nul graden stonden, geeft dit aan dat de dynamiek nog lang niet is uitgewoed. Rond 21 juli van dit jaar bereikt deze spanning een nieuw hoogtepunt wanneer Jupiter en Pluto de kosmische toon zetten. Zij werken hierin als een katalysator en geven extra kracht aan de strijd om de wereldmacht. De unipolaire wereld met de VS maakt plaats voor een multipolaire orde waarin China de spil wordt. Immers, de Verenigde Staten hebben op alle fronten bakzeil moeten halen in het conflict met Iran, en mogen van geluk spreken met de vasthoudendheid van Israël. Iran legt nu de regels op aan de VS, die als verliezer na 109 jaar met de staart tussen de benen afdruipt. 

De toekomst is aan Iran, Pakistan en China, met hun onomkeerbare, strategische handelsroutes. Deze planetaire uitlijning is wel uiterst zeldzaam. Aan het begin van de 16e eeuw vond een vergelijkbare constellatie plaats, waarna de Zijderoute transformeerde. 

Nu loopt deze nieuwe route dood bij de grenzen van de Europese Unie. De keuze is aan Brussel, want de EU is momenteel te zwak of te verdeeld om een mondiale speler te zijn. De Unie zal wel móéten besluiten om met China samen te werken binnen dit veelbelovende, mondiale en technocratische netwerk.

Of de gevestigde westerse orde het nu leuk vindt of niet: de overgang naar Pluto in Waterman is ingezet. Net als in de roerige jaren zestig, toen de buitenplaneten de aardse verhoudingen ook al stevig aan de tand voelden, staan we aan de vooravond van een onomkeerbare cultuuromslag. De oude machten kunnen proberen de controle te behouden door vast te houden aan traditionele olie- en gaslijnen, maar de stroom zoekt in het nieuwe netwerktijdperk allang zijn eigen weg. Het is de ultieme kosmische herhaling van de profetische woorden van Bob Dylan: The times they are a-changin’. Wie nu niet meezwemt, zinkt als een steen.

Tussen Stonehenge en Wéris

Traditioneel is 21 juni de langste dag van het jaar en dat is ditmaal niet anders. Het zomersolstitium valt ditmaal om 10.25 uur in de ochtend. Dan bereikt de zon het meest noordelijkste punt ten opzichte van de aarde. 
Voor wie de zon ziet opkomen, wordt de ongelooflijke precisie van onze voorouders zichtbaar.  

De megalithische stenen van het Engelse Stonehenge en het Belgische Wéris staan over een afstand van tientallen kilometers in één perfecte lijn met de opgaande zon.

In Wéris wordt dit astronomische vernuft geflankeerd door duistere legendes. Hoog op de heuvelrug waakt de Pierre Haina, ook wel de 'Steen der Voorouders' genoemd. Volgens de overlevering fungeert deze rots als een kurk op een schacht die rechtstreeks naar de hel leidt. Om de duivel beneden te houden, kalken de bewoners van Wéris de steen jaarlijks wit - een kleur waar de duivel een diepe afkeer van zou hebben. 

Vlakbij ligt het Bed van de Duivel (Lit du Diable), een plat rotsblok met een natuurlijke hoofdsteun. Hier zou de duivel uitrusten van zijn nachtelijke wandelingen voordat hij bij het ochtendgloren weer door de schacht onder de witte steen naar de onderwereld verdwijnt. De kortste nacht blijft zo een magisch samenspel van licht en duisternis.