Het was de vierentwintigste augustus en Rome hield de adem in. Gisteren brandde het vuur van Vulcanus, vandaag opende plotseling de aarde. De zware, heilige sluitsteen van het Volcanal werd langzaam weggesleept. Een gapend zwart gat keek de doodsbange toeschouwers aan.
De Mundus Patet ofwel de poort naar de onderwereld stond wagenwijd open. Koude, ijzige lucht ontsnapte uit de diepte en verdreef de warme zomergloed. Priesters wierpen offers van graan en bloedrood fruit in de duisternis. Onzichtbare schimmen van de doden glisten omhoog, hongerig en vrij. Geen soldaat mocht vechten, geen geliefden mochten vandaag trouwen. Het was Pluto en die regeerde de stad vanuit de schaduw. Rome behoorde immers toe aan de doden en het occulte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten