Pindakaas

Vandaag feest want het is de Nationale dag van de Pindakaas. De Inca’s en Azteken waren er in het verleden al actief mee bezig geweest om pinda’s op vuur te roosteren en er pasta van te maken. De peanut butter werd rond 1890 in Amerika herontdekt.

De productie werd geautomatiseerd en de heren Kellogg, Edison en Straub waren de namen die er inventief mee bezig waren. Pinda’s zijn echter geen noten maar echte peulvruchten. Het bevat veel gezonde vetten maar mocht in ons land niet worden geassocieerd met de echte roomboter. Vandaar het woordje kaas maar wat maakt ons dat nu eerlijk gezegd uit. Het is gewoon lekker, gezond en voedzaam. Smullen maar.

Pienda Kassie

Terug naar de roots van de echte onvervalste pindakaas. In Suriname was aan het einde van de 18e eeuw al een heerlijke exotische lekkernij. Vervaardigd van gebakken en fijn gestampte pinda’s. Kwam in de boeken voor met export naar Nederland. Ruim honderd jaar geleden opnieuw in de belangstelling en in de Verenigde Staten van Amerika door Kellogg verder ontwikkeld.

Een voedzaam energierijk product om op gezonde wijze honger te stillen en dat niet alleen in de tijd van crisis en oorlog. Dat lukte perfect want wat is er nu smaakvoller dan een broodje met pindakaas? Juist een tweede of nog meer. Een heerlijke lekkernij vol natuurlijke ingrediënten als proteïne die juist in peulvruchten en noten voorkomt. Eiwitrijk de pinda’s die dus peulvruchten zijn.
Maar laat de kaas niet van je brood eten. Pindakaas is een smeerbare boter en in de Engelse taal peanut butter genaamd. Echter in ons land mocht het woordje boter niet gebruikt worden. Een beschermde naam die alleen als zuivelproduct voor de echte roomboter was weggelegd. De woordspeling opmerkelijk met kaas en pinda’s maar bovenal bijzonder smaakvol.