Tussen Stonehenge en Wéris

Traditioneel is 21 juni de langste dag van het jaar en dat is ditmaal niet anders. Het zomersolstitium valt ditmaal om 10.25 uur in de ochtend. Dan bereikt de zon het meest noordelijkste punt ten opzichte van de aarde. 
Voor wie de zon ziet opkomen, wordt de ongelooflijke precisie van onze voorouders zichtbaar.  

De megalithische stenen van het Engelse Stonehenge en het Belgische Wéris staan over een afstand van tientallen kilometers in één perfecte lijn met de opgaande zon.

In Wéris wordt dit astronomische vernuft geflankeerd door duistere legendes. Hoog op de heuvelrug waakt de Pierre Haina, ook wel de 'Steen der Voorouders' genoemd. Volgens de overlevering fungeert deze rots als een kurk op een schacht die rechtstreeks naar de hel leidt. Om de duivel beneden te houden, kalken de bewoners van Wéris de steen jaarlijks wit - een kleur waar de duivel een diepe afkeer van zou hebben. 

Vlakbij ligt het Bed van de Duivel (Lit du Diable), een plat rotsblok met een natuurlijke hoofdsteun. Hier zou de duivel uitrusten van zijn nachtelijke wandelingen voordat hij bij het ochtendgloren weer door de schacht onder de witte steen naar de onderwereld verdwijnt. De kortste nacht blijft zo een magisch samenspel van licht en duisternis.

De langste dag

De zon op zijn hoogtepunt en dat drie dagen lang! Ook de kortste nacht met nu niet al te warme temperaturen. De zomer heeft vandaag wel zijn officiële intrede gedaan! En opvallend vandaag ook de toevallige ontmoeting van de halve maan met Jupiter.
Over drie dagen de midzomerfeesten op de geboortedag van Sint Jan ofwel Johannes de Dooper. Een hele speciale dag zeker in het verleden met echte volksrituelen.

In de natuur het verschijnsel dat de zon na een korte stop weer eerder ondergaat en in de ochtend in het oosten weer later opkomt. De bladeren aan de boom keren hun bladeren en een overgangsperiode breekt aan. De natuur op z’n mooist want mistsluiers in de vroege nacht, geven zomerdagen vol pracht.